Dagboek

Aantal berichten: 42
Ga naar:   

15 januari 2009
Een jaar

Een jaar geleden
Een jaar geleden dat wij voor het eerst met jou mochten kennis maken

Een jaar geleden
Een jaar geleden dat wij meteen ook alweer afscheid van je moesten nemen

Een jaar
Een jaar vol hoop, verdriet, pijn, machteloosheid

Maar ook een jaar
Een jaar vol mooie en dierbare herinneringen aan jou

Een jaar waarin wij papa en mama mochten worden, twee keer zelfs
Een jaar waarin wij twee mooie dochters mochten krijgen
Waarvan jij helaas niet bij ons mocht blijven

Lieve, lieve meisje van me
Nog steeds denk ik iedere dag aan je, iedere dag van het afgelopen jaar
En iedere dag van de jaren die nog komen gaan…

Jouw plekje in mijn hart is van jou en blijft van jou
Het gemis zal altijd blijven, het verdriet, de vraag waarom???
Waarom jij niet mocht blijven,
Waarom je niet bij ons mocht blijven
We je niet mogen zien opgroeien
Waarom jouw leventje zo snel moest eindigen…
Waarom….

Lieve, lieve Luna*, voor altijd in ons hart en onze gedachtes,
We houden van je, net zoveel als toen je net geboren werd, net zoveel als toen we afscheid van je moesten nemen, net zoveel als gisteren, als morgen, voor altijd!

Mijn liefde zal altijd voor jou zijn,
Ik probeer de mooie momenten te koesteren, te herinneren,
De mooie momenten die ik met jou heb mogen delen en die jij me gegeven hebt…
Op die manier wil ik jou gedenken
Als een engeltje dat heel even mijn leven mocht verblijden, maar te kostbaar was voor deze aarde

Voor altijd blijf je bij me lieve meis
Voor altijd zal jij deel uitmaken van mij
Je bent en blijft mijn dochtertje,
Mijn lieve, lieve engeltje


Image hosting by Uplood.info

10 november 2008
Lieve, lieve meisje

Wat een spannende tijd toch weer he meis... Jouw zusje doet het hartstikke goed, maar 2 weken geleden bleek dat ze veel te weinig vruchtwater heeft! Toen de arts dat vertelde voelde het even net als bij jou toen we het nieuws hoorden dat jij niet levensvatbaar zou zijn. De wereld stond stil, de grond viel onder mijn voeten vandaan... Waarom??? Ik ben meteen aan de scan gezet en gelukkig was jouw lieve zusje in goede conditie! Maar wat was er dan aan de hand?? De placenta doet het goed, ik heb geen gebroken vliezen... Zou het aan de niertjes liggen? Er gaat van alles door je hoofd... We zijn naar huis gestuurd... Wat een nacht... In mijn dromen en gedachtes ben ik bezig geweest om ook van dit kindje afscheid te nemen, om weer her verlies en het verdriet te moeten ondergaan.. Sochtends heb ik meteen weer het ziekenhuis gebeld dat ik wilde dat er iemand goed naar de niertjes zou kijken.

Iemand die niet haar kindje is verloren zal misschien denken, een aandoening aan de niertjes, misschien moet ze dan geopereerd worden. Maar het eerste en enige waar ik aan kon denken is dat ze dood zou gaan...

Gelukkig konden we diezelfde dag nog terecht en ze hebben jouw zusje nog eens heel goed nagekeken en eigenlijk konden ze helemaal niks vinden, ja te weinig vruchtwater, maar de oorzaak kunnen ze niet vinden... Die gynaecoloog heeft ons wel enigszins gerust kunnen stellen, maar de angst zit er goed in...

Nou moeten we iedere week terug voor controle, hopelijk wordt het vruchtwater meer en ze houden de groei van jouw zusje goed in de gaten... Ohw meissie toch, blijf jij heel goed op je zusje passen??? Je weet dat ik ontzettend veel van je hou en dat daar nooit verandering in zou komen, wat er ook gebeurt! Ik moet vertrouwen hebben dat jij goed op je zusje blijft passen...Blijf jij je best doen voor haar???

Ik hou van je lieverdje, voor altijd!

Heel veel liefs van je mama

Zo mooi...

16 oktober 2008
Lieverdje,

Ik kreeg net dit nummer te horen... Zo mooi.... Voor jou meis!




Alle deuren stonden open
Je kwam eraan
En alles was er klaar voor
We maakten de gebaren die je maakt
Als iemand welkom is.
Zo welkom dat het bijna pijn doet
De pijn van het er bijna zijn

Zo mooi
Je was zo mooi, zo mooi
Je had nog mooier mogen worden
Maar je kon het niet
En wij blijven altijd
Op je wachten

Waar ter wereld we ook lopen
Je blijft bestaan
We konden je niet kennen
Maar we weten wie je bent
En je blijft iemand die welkom was

Zo welkom dat het altijd pijn doet
De pijn van het er bijna zijn

Zo mooi
Je was zo mooi, zo mooi
Je had nog mooier mogen worden
Maar je kon het niet
En wij blijven altijd
Op je wachten

Je mooie grote ogen die de wereld
Zouden zien
Je hield ze stevig dicht
Misschien is het maar beter zo
Misschien

Je was zo mooi
Zo mooi
Je was zo mooi
Zo mooi
Je had nog mooier mogen worden
Maar je kon het niet
En wij blijven altijd
Op je wachten

Je was zo mooi
Alle deuren staan nog open
Jij komt eraan [/color
]

16 oktober 2008
Lieve, lieve meisje van me,

Omdat ik iedere avond al fijn met je praat en je zoveel in mijn gedachtes bent, is de behoefte om hier te schrijven ook een stukje minder. Dat wil niet zeggen dat ik minder aan je denk he meissie, maar ik ben meer thuis met je bezig en in mijn hart en gedachtes zeg maar dan op deze site.

Ook is er de laatste tijd zoveel gebeurd! Mama heeft een nachtje in het ziekenhuis gelegen in verband met harde en pijnlijke buiken. Dat was wel heel erg spannend hoor en we waren enorm geschrokken. Jouw zusje moet echt nog blijven zitten hoor! Het is nu nog veel te vroeg als ze geboren zou worden! Hopelijk valt het allemaal mee... Lieverd blijf jij goed op je zusje passen? Tot nu toe doe je zo je best, dat vind ik zo fijn!

Verder is oma geopereerd aan haar rug en moet ze een hele tijd revalideren. En opa trein moet ook geopereerd worden aan zijn hart. Zo spannend allemaal! Maar we gaan ervan uit dat alles helemaal goed komt hoor en dat iedereen er weer helemaal bovenop is als jouw zusje geboren gaat worden!

Nog een paar dagen en dan gaan we verhuizen he meis! Mama zal er niet bij zijn, omdat ik het echt rustig aan moet doen. Maar ik zal er wel voor zorgen dat al jouw spulletjes veilig naar het nieuwe huis gaan en dat ze daar een heel mooi plekje krijgen! Ik heb op televisie wel eens gezien dat je dierbaren die overleden zijn moet zeggen dat je gaat verhuizen en ze moet vragen of ze meegaan... Je gaat toch wel met ons mee he meis! Samen met jouw spulletjes moet jij ook met ons meegaan naar ons nieuwe huis, want jij hoort bij ons en dat zal altijd zo blijven, waar we ook zijn, waar we ook heengaan!

Lieverdje ik denk aan je, ik hou van je en ik mis je

Alle liefs mama

11 september 2008
Allerliefste meisje van me,

Wat is een toch weer een tijdje geleden he dat ik voor het laatst een berichtje voor jou heb achtergelaten... Maar ik praat wel iedere avond fijn met je en tegen je en ik hoop dat je dat hoort en voelt!

Wat is er in de tussentijd alweer veel gebeurd he meis! We hebben de 20 weken echo achter de rug en alles zag er voor zover ze konden zien goed uit! Wat een enorme geruststelling, wat een vreemd gevoel. Bij jou moesten we na die echo van alles gaan regelen, geboorte-sterfte kaartjes, de crematie... En nu, nu mogen we verder, we mogen naar de toekomst blijven kijken en hoop houden op een gezond kindje. Het is zo onwerkelijk!
We dachten zelf heel sterk dat we een jongetje zouden krijgen, mijn placenta ligt aan de voorkant en we voelden het kindje al zo hard schoppen, al vanaf een week of 15! En ook papa kon het al snel voelen! (Oma was trouwens de allereerste, leuk he!!!) Dus ja, we dachten dat is een jongen met net zulke sterke benen als zijn papa! Maar tijdens de echo kregen we te horen dat we weer een dochtertje zouden krijgen!!! Een meisje, net zoals jij! Ik vind het zo bijzonder en ik ben er zo blij mee! Ik weet zeker dat je een heel mooi zieltje heb uitgezocht voor je zusje!

Het blijft allemaal heel spannend he... De eerste keer dat papa het kindje voelde was het eerst dat ie zei, ik hoop dat het niet net zoals bij Luna* was, dat het willekeurige trapjes zijn die niet aangestuurd worden door de hersentjes. En de eerste keer dat oma haar voelde schoppen bleef het bij een keer en het eerste waar aan ik aan moest denken was dat laatste schopje van jou aan papa, dat was ook maar een keer en daarna bleef het stil... Het is soms heel dubbel en moeilijk en de angst zit er goed in...Maar meis, een ding weet ik en dat is dat jij wilt dat ik (en papa) gelukkig ben en dus probeer ik er zoveel mogelijk van te genieten en met zoveel mogelijk liefde terug te denken aan jou! Mijn eerste kindje, mijn eerste dochtertje! Mijn liefde voor jou zal altijd blijven bestaan en zal nooit minder worden, wat er ook gebeurt! Ik heb voor papa's verjaardag een voorleesboek gekocht over de maan, dat hebben we het Luna*boek genoemd en we hebben samen besloten dat dit het lievelingsboek van je zusje gaat worden, mooi he! Jouw zusje zal opgroeien met de wetenschap dat ze een grote, stoere, maar vooral lieve zus heeft en we zullen haar vol liefde over jou vertellen, want jij hoort bij ons, bij ons gezin en dat zal nooit veranderen!

Lieverdje, ik hou van je, ontzettend veel, ik mis je en denk aan je, altijd...

Alle liefs, Mama


Image hosting by Uplood.info